Bağımlılıkla mücadele eden biriyle yapılan ilk konuşma, çoğu zaman sonraki adımların tonunu belirler. Amaç bir anda ikna etmek değil; kapıyı açık tutmak ve "seninle beraberim" mesajını vermektir.
Konuşmadan önce
- 1
Doğru zamanı seçin
Kişi madde etkisinde değilken, siz de sakinken. Kavga sonrası, sabah erken ya da yorgunken değil.
- 2
Ortak bir tutum belirleyin
Ebeveynler ya da aile üyeleri önceden aynı mesajda anlaşsın.
- 3
Gözlemlerinizi hazırlayın
Etiket yerine somut örnekler: "Geçen hafta üç gece eve gelmedin."
- 4
Bir hedef belirleyin
Örneğin: "Bir uzmanla tek bir görüşmeye gelmeyi kabul etmesi."
Bunu söyleyin / Bunun yerine
Kaçının
Bunu deneyin
"Sen bir bağımlısın!"
"Son zamanlarda seni çok farklı görüyorum ve endişeleniyorum."
"Bizi rezil ettin."
"Seni seviyorum ve iyi olmanı istiyorum."
"Hemen bırakacaksın, yoksa..."
"Bu konuda sana nasıl yardım edebilirim?"
"Neden bunu yapıyorsun?"
"Seni bu kadar zorlayan ne oldu?"
"Hep yalan söylüyorsun."
"Bana dürüst olabilmen benim için çok önemli; ne söylersen söyle dinleyeceğim."
"Senin yüzünden hasta oldum."
"Ben de bu süreçte zorlanıyorum ve destek almaya başladım."
Konuşma sırasında
- "Ben" diliyle konuşun: "Ben korkuyorum", "Ben üzülüyorum".
- Dinlemeye konuşmaktan daha çok zaman ayırın.
- İnkâr ya da öfke beklenebilir; tartışmaya girmeyin, konuşmayı sonra sürdürmeyi önerin.
- Somut bir sonraki adım önerin: "Yarın YEDAM'ı birlikte arayalım mı?"
- Bir konuşmada her şeyi çözmeye çalışmayın.
İlk konuşma reddedilse bile boşa gitmiş sayılmaz. Araştırmalar, kişinin tedaviyi kabul etmesinin çoğu zaman tekrarlanan, sakin ve destekleyici konuşmalarla gerçekleştiğini gösteriyor.